ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

Published August 3, 2014 by elipep2001

xaroymenh kyriaki

Μερεύει ο καιρός…

Καλά η ζωή, ακόμα, παλεύεται….

Να δούμε πόσο και πόσοι θ΄αντέξουμε..!

   Είναι κάποιες στιγμές της μέρας που όλοι μας αισθανόμαστε σαν σε πλοίο μπαταρισμένο… ναυαγοί που ξεβράστηκαν σε κάποια ακτή… ίσως και στη γνώριμη για αυτούς ακτή.. Κουρασμένοι, εξουθενωμένοι, ταλαιπωρημενοι, μα γεροί και δυνατοί.. με δύναμη ψυχής που όμως με το βλέμμα της επιβίωσης να έχουμε τη δύναμη να αντικρύζουμε τα αγριολούλουδα, τα όμορφα λουλούδια το πλατύ χαμόγελο της Ανοιξης μιας εποχής που όλοι λίγο πολύ περιμένουμε να έρθει..να μας χαρίσει το γλυκό και πλατύ της χαμόγελο, όπου όλα ζωντανεύουν και όλα αναγεννώνται μαζί με αυτα και μεις.

Με ένα γερό πάτημα στο αφράτο χώμα να κοιτάζουμε μπροστά..

ΜΟΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ…

Ο κόσμος είναι απέραντος σαν μια ατελείωτη θάλασσα και μεις ζούμε μια ζωή μικρή σαν ζωγραφιά σε ένα κάδρο με σκοτεινά αλλά και λαμπερά χρώματα. Ωραία είναι να ονειρεύεσαι και να ταξιδεύεις σε όμορφες θάλασσες και στεριές.. όμως κάποιοι βάζουν φρένο ακόμα και στην ανάγκη μας να ονειρευτούμε έναν όμορφο κόσμο.  Θέλουν τα στόματα κλειστά τις φωνές μας άηχες, ανήλιαγες, κοιμισμένες..!

 Παντού ένα φίμωτρο στην πόρτα.. στις ομάδες, τους συλλόγους, τα κόμματα, τις “παρέες”, σκυφτοί με άδειες σκέψεις και χωρις δημιουργικά όνειρα.. Σκέψου όσα θα πείς… σκέψου, σκέψου… μέρες .. ώρες πολλές, ατέλειωτες.. Μέχρι να περάσει ο πολύτιμος χρόνος της δημιουργίας, της εξέγερσης, της δράσης..  και με τη σκέψη ορφανή να σε προσπερνούν

“Καμηλιέρηδες της πνευματικής ερήμου μας”…!

Επιμένοντας εμείς να σκάβουμε, να  παλεύουμε να φτιάξουμε έστω μια μικρή όαση.. δεν προλαβαίνουμε μας σταματούν με τα άλογα συμφέροντά τους και τους άνομους κανόνες τους..

Αχόρταγα τα κοιλιόδουλα όντα της εποχής μας..!

Μας  ρουφούν σταλιά σταλιά τις τις ιδέες μας, γεμίζοντας χαλικάκια – ακατάληπτες κραυγές – την αναβλύζουσα πηγή μας .. Κέρβεροι ξανά, κατέθεσαν στέφανα στο μνημείο ηρώων αγώνων περασμένων..

Κι η φωνή, μέσα μας, κραυγάζει αίσχος, ντροπή..!

 Κολυμπάει ναυαγισμένη στο πέλαγος των ολίγων, στην απεραντοσύνη της ομορφιάς στη φύση..!

Ευγνωμονείς τον ήλιο σύντροφο το χαμόγελο και τα χάδια του..συνομωτείς μαζί του, αυτός ξέρει…, όταν ανατέλλει .. βλέπει..

Η φωνή που οργώνει μέσα μας, παίρνει λίπασμα απ΄το φως του… 

Και θ΄ακουστεί κάποιο ξημέρωμα…

Είναι ό,τι πολύτιμο ελπίζουμε όλοι. Να δούμε το λαμπερό φώς της αληθινής μας δημιουργικής σκέψης και ζωντάνειας.. Να δούμε την ελευθερία που δεν βολεύεται, δεν συμβιβάζεται, δεν εγκλωβίζεται, πουθενά…!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ….

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ…!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: